தொழிலாளர்களுக்காக 11 ஆண்டு பிரச்சாரங்கள்

தொழிலாளர்களுக்கான வேலை இழப்பு மானியத்தை உருவாக்குவதற்காக PSM முன்னெடுத்த 11 ஆண்டுகாலப் பிரச்சாரம் (தற்போது தொழிலாளர் காப்புறுதி முறைமை – SIP என அழைக்கப்படுகிறது).

1991/92ஆம் ஆண்டில், PSM தோழர்கள் தோட்டத் தொழிலாளர் சமூகத்தை கிராமப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சின் கீழ் கொண்டுவர வேண்டும் என்று கோரி ஒரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினர்.

மலேசியாவில் உள்ள ரப்பர் மற்றும் செம்பனைத் தோட்டங்கள் பெரும்பாலும் தனியார் நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமானவையாக இருந்தன. இதனால், தோட்டத் தொழிலாளர் குடியிருப்புகள், பள்ளிகள், கோவில்கள், குடிநீர், மின்சாரம் மற்றும் தொழிலாளர் சமூகத்தின் அனைத்து சமூக நடவடிக்கைகளுக்கான வசதிகளையும் ஏற்படுத்துவது தனியார் தோட்ட உரிமையாளர்களின் பொறுப்பாக இருந்தது.

ஆனால், செலவுகளைக் குறைக்கும் நோக்கில் பெரும்பாலான தோட்ட உரிமையாளர்கள் இவ்வசதிகளை மிகவும் மோசமான நிலையில் வழங்கினர்.

எனவே, 1992-ஆம் ஆண்டில், தோட்டத் தொழிலாளர் சமூகத்திற்கான ஆதரவுக் குழுவான JSML (Jawatankuasa Sokongan Masyarakat Ladang) என்ற அமைப்பின் கீழ் செயல்பட்ட PSM தோழர்கள், தோட்டத் தொழிலாளர் சமூகத்தை கிராமப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சின் கீழ் கொண்டுவர வேண்டும் என்று கோரி ஒரு தேசிய அளவிலான பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினர்.

குறிப்பாக, கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளில் உள்ள பல தோட்டங்களுக்கு அவர்கள் நேரில் சென்று, தொழிலாளர்களைச் சந்தித்தனர். எங்களது கோரிக்கைகள் அடங்கிய துண்டுப் பிரசுரங்களையும் விநியோகித்தனர். பின்னர், பிரதமரிடம் சமர்ப்பிப்பதற்காகக் கோரிக்கை மனுக்களுக்கான அட்டைகளில் பொதுமக்களிடமிருந்து கையெழுத்துகளைச் சேகரித்தனர்.

இந்தப் பிரச்சாரம் அதன் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியபோது, நாடு முழுவதிலுமிருந்து நூற்றுக்கணக்கான தோட்டத் தொழிலாளர்கள் பிரதமர் அலுவலகத்தின் முன்பாகப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். அப்போது சேகரிக்கப்பட்ட கோரிக்கை மனு அட்டைகள் பிரதமரின் செயலாளரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. அந்தக் காலகட்டத்தில் துன் மகாதீர் முகமது பிரதமராக இருந்தார்.

இந்தப் பிரச்சாரத்தின் வெற்றியாக, 100 ஏக்கருக்கும் குறைவான பரப்பளவைக் கொண்ட சிறிய தோட்டங்களில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்கு அடிப்படை வசதிகளை அரசாங்கம் கிராமப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சின் மூலம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் என்று மகாதீர் அறிவித்தார்.

அந்தக் காலகட்டத்தில், கிராமப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சின் துணை அமைச்சராக MIC கட்சியைச் சேர்ந்த டத்தோ குமரன் பதவி வகித்தார்.

இந்த வெற்றியோடு, நாடு முழுவதிலுமுள்ள தோட்டத் தொழிலாளர்களை ஒருங்கிணைப்பதற்கும் இந்தப் பிரச்சாரம் வழிவகுத்தது. JSML அமைப்பு, நகர்ப்புற குடியேற்றவாசிகளின் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் செயல்பட்ட JSPB (Jawatankuasa Sokongan Peneroka Bandar) என்ற ஆதரவுக் குழுவின் வலையமைப்புடன் இணைந்து செயல்பட்டது.

இந்த இரண்டு பெரும் சக்திகளின் ஒருங்கிணைப்பால், 1994 ஆம் ஆண்டு மே 1 ஆம் தேதி தொழிலாளர் தினமான டத்தாரான் மெர்டேக்காவில் ஒரு மாபெரும் போராட்டம் நடைபெற்றது. 2000 க்கும் மேற்பட்டோர் பங்கேற்ற இந்தப் போராட்டம் வரலாற்றில் இடம்பிடித்தது, ஏனெனில் 1987 ஆம் ஆண்டு 'ஆபரேஷன் லலாங்'க்குப் பிறகு, ISA கொண்டுவந்த அச்சக் காலத்திற்குப் பின் நடைபெற்ற முதல் மக்கள் போராட்டம் இதுவாகும்.

1996 – தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு குறைந்தபட்ச ஊதியம் கோரும்      தேசியப் பிரச்சாரம்

1996-ஆம் ஆண்டு மே 1ஆம் தேதி, சிலாங்கூர் மாநிலம் கிள்ளான், புக்கிட் ராஜா தோட்டத்தில் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு குறைந்தபட்ச ஊதியம் வழங்க வேண்டும் என்று கோரி மற்றொரு தேசிய அளவிலான பிரச்சாரம் தொடங்கப்பட்டது.

ரப்பர் பால் மரம் வெட்டும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் செம்பனைத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் உட்பட அனைத்து தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கும் மாதம் RM750 குறைந்தபட்ச ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதே இந்தப் பிரச்சாரத்தின் முக்கியக் கோரிக்கையாக இருந்தது.

தோட்டத் தொழிலாளர்களின் ஊதிய முறை பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்திலிருந்தே தொடர்ந்து வந்தது. அப்போது தொழிலாளர்களுக்கென நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிலையான குறைந்தபட்ச ஊதியம் இருக்கவில்லை.

அவர்கள் ஒரு நாளில் எவ்வளவு ரப்பர் பால் சேகரிக்கிறார்கள் அல்லது எத்தனை செம்பனைக் குலைகளை அறுவடை செய்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அவர்களுடைய ஊதியம் கணக்கிடப்பட்டது.

தொழிலாளர்கள் அதிக உற்பத்தித் திறனுடன் பணியாற்றி, உற்பத்தியை அதிகரித்தாலும், அவர்களுடைய ஊதியம் உலகச் சந்தையில் நிலவும் ரப்பர் மற்றும் செம்பனை எண்ணெய் விலைகளுடன் பிணைக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்த ஊதிய முறை தொழிலாளர்களை மிகவும் சுரண்டுவதற்கு வழிவகுத்தது. ஏனெனில், ரப்பர் பால் உற்பத்தியின் அளவும் செம்பனை எண்ணெய் தரமும் தொழிலாளர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கவில்லை. அவை உர மேலாண்மை, மரங்களின் வகை மற்றும் தோட்ட நிர்வாகத்தின் செயல்பாடுகளைப் பொறுத்திருந்தன. ஆனால், உற்பத்தி தொடர்பான அபாயங்கள் அனைத்தும் தொழிலாளர்களின் மீது சுமத்தப்பட்டன.

இதனால், தோட்டத் தொழிலாளர்களின் ஊதியம் பெரிதும் ஏற்ற இறக்கத்துடன் காணப்பட்டது. ரப்பர் மரங்களின் இலைகள் உதிரும் காலத்தில், ரப்பர் பால் உற்பத்தி குறைவதால், அவர்களின் மாத வருமானம் RM200 வரை குறைந்தது. உற்பத்தி அதிகமாக இருக்கும் காலங்களில், அது RM800 முதல் RM900 வரை உயர்ந்தது.

வானிலையும் அவர்களின் வருமானத்தைப் பாதித்தது. மழை பெய்யும்போது ரப்பர் பால் எடுக்க முடியாததால், அன்றைய தினத்திற்கான ஊதியத்தையும் அவர்கள் இழந்தனர். இதற்குத் தீர்வுகாணும் நோக்கில், PSM/JSML நாடு முழுவதும் ஒரு தேசியப் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்தது. பல்வேறு தோட்டங்களுக்குச் சென்று, கருத்தரங்குகள் மற்றும் கலந்துரையாடல்களை நடத்தி, துண்டுப் பிரசுரங்களை விநியோகித்து, கோரிக்கை மனு அட்டைகளில் கையெழுத்துகள் சேகரிக்கப்பட்டது.

இந்தப் பிரச்சாரத்தின் முக்கிய நிகழ்வாக, நாடு முழுவதிலுமிருந்து 1,000க்கும் மேற்பட்ட தோட்டத் தொழிலாளர்கள் நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தின் முன்பாகப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.

1999ஆம் ஆண்டில், தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தங்களது கோரிக்கை மனு அட்டைகளுடன், ரப்பர் பால் எடுப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் வாளி மற்றும் கண்டார் எனப்படும் தோளில் சுமக்கும் கருவியையும் எடுத்துக்கொண்டு மலேசிய நாடாளுமன்றத்திற்கு சென்றனர். தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இவ்வாறு நாடாளுமன்றத்திற்குள் நுழைந்தது இதுவே முதல் முறையாகும்.

இந்தப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து கிடைத்த வெற்றியாக, மனிதவள அமைச்சு தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைப் பரிந்துரைப்பதற்காக ஒரு சிறப்புக் குழுவை அமைத்தது. முன்னெடுத்த பிரச்சாரம் மாதம் RM750 குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைக் கோரியிருந்தாலும், அரசாங்கம் இறுதியில் மாதம் RM325 என்பதை அடிப்படை ஊதியமாக அறிவித்தது.

எனவே, அவர்களின் மாதச் சம்பளமானது, அடிப்படை ஊதியமான RM325 உடன், ரப்பர்/செம்பனை எண்ணெய் உற்பத்திக்கேற்ப வழங்கப்படும் தொகை மற்றும் உலகச் சந்தையில் உள்ள பொருட்களின் விலைகள் (விலை ஊக்கத்தொகை) ஆகியவற்றைச் சேர்ப்பதன் மூலம் கணக்கிடப்பட்டது.

2002 – JERIT அமைப்பின் உருவாக்கம்

2002 – தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான பிரச்சாரங்களின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, PSM தோழர்கள் தங்கள் கவனத்தை தோட்டத் துறையிலிருந்து மாற்றி, தோட்டத் தொழிலாளர்கள், தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள், நகர்ப்புறக் குடியேறிகள், விவசாயிகள், மாணவர்கள் மற்றும் பழங்குடியினர் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய மர்ஹைன் மக்களின் ஒரு பெரிய வலையமைப்பை உருவாக்கத் திட்டமிட்டனர். 

எனவே, கட்சியின் ஒரு அடிமட்ட அரசு சாரா அமைப்பாகவும் மக்கள் இயக்கமாகவும் 'Jaringan Rakyat Tertindas' (JERIT) 2002-ல் தொடங்கப்பட்டது. தொடங்கப்பட்ட தேசியப் பிரச்சாரம், மலேசியாவில் உள்ள அனைத்துத் தொழிலாளர்களுக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைக் கோரும் பிரச்சாரமாகும். இந்தப் பிரச்சாரத்தை 'Gabungan Pekerja Kilang dan Kesatuan Sekerja' அதாவது தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் தொழிற்சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு முன்னெடுத்தது. உற்பத்தி, சேவைகள், தகவல் தொழில்நுட்பம், அரசு போன்ற அனைத்துத் துறைகளிலும் உள்ள ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் RM900 குறைந்தபட்ச ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரினர். அக்காலத்தில், அரசாங்கத்தால் குறைந்தபட்ச ஊதியம் என்ற கருத்தாக்கம் கொண்டுவரப்படவில்லை. RM400-RM500 மட்டுமே சம்பளம் பெறும் தொழிலாளர்களும் இருந்தனர்.

இந்தப் பிரச்சாரமும் நாடு முழுவதும் சிறப்பாக முன்னெடுக்கப்பட்டது. குறைந்தபட்ச ஊதியக் கோரிக்கையை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்காக நாடு முழுவதும் பிரச்சாரப் பயணங்கள் நடத்தப்பட்டன. பிரச்சாரத்திற்காகப் பல்வேறு பொருள்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. அவற்றில் அடையாளச் சின்னங்கள், டி-சட்டைகள், துண்டுப் பிரசுரங்கள் மற்றும் கோரிக்கை மனு அட்டைகள் ஆகியவை அடங்கும்.

பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் நாடாளுமன்றக் கட்டடத்தின் முன்பாக நடத்திய மிகப்பெரிய போராட்டத்தின்போது, சேகரிக்கப்பட்ட கோரிக்கை மனுக்கள் அனைத்தும் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன. இந்தப் பிரச்சாரத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயிப்பது தொடர்பாக அரசாங்கம் பல்வேறு கலந்துரையாடல்களையும் ஆலோசனைக் கூட்டங்களையும் நடத்தியது. இறுதியாக, குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம் 2012-ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்தச் சட்டம் 2013-ஆம் ஆண்டு நடைமுறைக்கு வந்தது. ஆனால், குறைந்தபட்ச ஊதியம் மாதம் RM900 என்ற தொகையிலிருந்து தொடங்கியது. அதாவது, பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நாங்கள் முன்வைத்த அதே தொகையை அரசாங்கம் இறுதியில் ஏற்றுக்கொண்டது.

2015 – தொழிலாளர் பணிநீக்க நிதிக்கான (TPK) பிரச்சாரம்.

2015ஆம் ஆண்டில், வேலை இழந்த தொழிலாளர்களுக்கான உதவி நிதி (Tabung Pemberhentian Kerja – TPK) அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று கோரி PSM புதிய பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியது. பொருளாதார நெருக்கடிகள் ஏற்படும் காலங்களில் ஏராளமான தொழிலாளர்கள் வேலை இழப்பதால், இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வுகாண உடனடியாக ஒரு சிறப்பு மானியத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று மனிதவள அமைச்சர் ரிச்சர்ட் ரியோட்டிடம் PSM கோரிக்கை விடுத்தது.

ஒவ்வொரு பொருளாதார நெருக்கடியின்போதும் ஆண்டுதோறும் 40,000க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் வேலையிலிருந்து நீக்கப்படுகின்றனர். அவர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர், சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்கள் திவாலாகி மூடப்படும்போது, எந்தவிதமான இழப்பீடும் பெறுவதில்லை. எனவே, வேலை இழந்த தொழிலாளர்கள் மீண்டும் வேலை பெறும் வரை அல்லது புதிய வேலைத் துறையில் நுழைவதற்கான பயிற்சியை முடிக்கும் வரை அவர்களுக்கு உடனடியாக உதவித்தொகை வழங்கப்பட வேண்டும் என்று TPK பிரச்சாரம் முன்மொழிந்தது.

இந்த நிதியுதவி சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்பான PERKESO நிர்வகிக்க வேண்டும் என்றும் கோரப்பட்டது. இந்தப் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, தீபகற்ப மலேசியாவின் பெர்லிஸ் முதல் ஜொகூர் வரை அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் சென்று நாடு தழுவிய பிரச்சாரப் பயணம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. பொது இடங்களில் துண்டுப் பிரசுரங்கள் விநியோகிக்கப்பட்டன. ஹைலக்ஸ் வாகனங்களில் ஒலிபெருக்கிகளைப் பயன்படுத்தி பிரச்சாரச் செய்திகள் மக்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டன. வாகன அணிவகுப்புகள் நடத்தப்பட்டன. பொதுமக்களிடமிருந்து ஆதரவுக் கையெழுத்துகளும் சேகரிக்கப்பட்டன.

மேலும், பல்வேறு தொழிற்பேட்டைகளுக்குச் சென்று தொழிலாளர்களைச் சந்தித்தனர். தொழிலாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் பதாகைகளும் கட்டப்பட்டன. மலேசியத் தொழிற்சங்கக் காங்கிரஸான MTUC-ஐயும் சந்தித்து, இந்தப் பிரச்சாரத்தைத் தங்களது உறுப்பினர்களிடையே முன்னெடுக்குமாறு தொழிற்சங்கங்களிடம் வலியுறுத்தப்பட்டது.

இந்தப் பிரச்சாரத்தின் முடிவில், 2017 மார்ச் 29 அன்று, TPK-க்கான 30,000 ஆதரவு அட்டைகள் நாடாளுமன்றத்தில் அமைச்சர் டத்தோ ரிச்சர்ட் ரியோட்டிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. இதன் தொடர்ச்சியாக, 2017-ஆம் ஆண்டு அரசாங்கம் வேலைவாய்ப்பு காப்புறுதித் திட்ட மசோதாவை (Employment Insurance System – EIS) நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்தது. இந்தத் திட்டத்தின்கீழ், முதலாளிகளிடமிருந்தும் தொழிலாளர்களிடமிருந்தும் காப்புறுதிப் பங்களிப்புகள் 2018-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் முதல் வசூலிக்கத் தொடங்கின. வேலை இழந்த தொழிலாளர்களுக்கான உதவித்தொகை வழங்கும் நடைமுறை 2019-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. 

28-வது மலேசிய சோசலிசக் கட்சியின் தேசிய மாநாட்டின் தீர்மானம்

 28-வது மலேசிய சோசலிசக் கட்சியின் தேசிய மாநாட்டின் தீர்மானம்

23 ஆகஸ்ட் 2026, பத்துமலை

1. குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை வாழ்க்கை செலவீனத்திற்கு இணையாக உயர்த்த வேண்டும். தேசிய ஊதிய ஆலோசனைக் குழு சட்டம் 2011 (சட்டம் 732)-ல் வழங்கப்பட்டுள்ளபடி, அரசாங்கம் குறைந்தபட்ச ஊதிய உத்தரவை குறைந்தது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

2. பொது சுகாதார அமைப்பைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; சுகாதார சேவைகளைத் தனியார்மயமாக்குவதையும் நிறுத்த வேண்டும். சுகாதார சேவைகளுக்கான அரசாங்கச் செலவினங்களைக் குறைக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்க வேண்டும். அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு புதிய தனியார் மருத்துவமனைகள் கட்டுவதற்கு அரசாங்கம் தற்காலிகத் தடையை (Moratorium) விதிக்க வேண்டும். நிதிக்காகத் தனியார்மயமாக்கலைச் சார்ந்திருப்பதை விடுத்து, பொது சுகாதாரத்திற்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை அதிகரிப்பதன் மூலம் அரசாங்கம் பொது சுகாதார அமைப்பை வலுப்படுத்த வேண்டும்.

3. அரசாங்கம் வீட்டு விலைகளையும் வீட்டு வாடகைக் கட்டணங்களையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். மக்கள் வீட்டுவசதித் திட்ட (PPR) வீடுகள் மற்றும் தரமான மலிவு விலை வீடுகளின் கட்டுமானத்தை அரசாங்கம் அதிகரிக்க வேண்டும். குறைந்த விலை அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பில் அரசாங்கம் அதிகப் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும்.

4. உணவுப் பாதுகாப்பைப் பாதுகாத்து வலுப்படுத்த வேண்டும். விவசாயிகள் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்போருக்கு எதிரான வெளியேற்ற அச்சுறுத்தலை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும். சிறு விவசாயிகளுக்கு முன்னுரிமை வழங்கி, இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட மானியங்கள், விலை உத்தரவாதம் மற்றும் விவசாய நிலங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றை உறுதி செய்ய வேண்டும்.விவசாயிகள், கால்நடை வளர்ப்போர் மற்றும் பழங்குடி மக்களைப் பாதுகாக்கும் வகையில் நிலச் சட்டங்களைத் திருத்த வேண்டும். உணவுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் தற்போதைய விவசாய நிலங்கள் மற்ற பயன்பாடுகளுக்கு மாற்றப்படக்கூடாது. தரிசு அல்லது பயன்படுத்தப்படாமல் கிடக்கும் நிலங்கள், விவசாயம் செய்யக்கூடிய விவசாயிகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும். இறக்குமதி செய்யப்படும் காய்கறிகளைச் சார்ந்திருப்பதை அரசாங்கம் குறைக்க வேண்டும்.

5. நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களில் பொதுப் போக்குவரத்து சேவைகளை விரைவாக மேம்படுத்த வேண்டும். அரசு புதிய நெடுஞ்சாலைகள் அமைப்பதைக் கட்டுப்படுத்தி, பொதுப் போக்குவரத்தில் முதலீட்டை அதிகரிக்க வேண்டும். அத்தகைய முதலீடு, பொதுப் போக்குவரத்து சேவைகளை மேம்படுத்துதல், முதல் மைல் (First Mile) மற்றும் கடைசி மைல் (Last Mile) இணைப்புகளை வலுப்படுத்துதல், மேலும் விரிவான பேருந்து வழித்தடங்களைச் செயல்படுத்துதல் மற்றும் அமல்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.பெட்ரோல் மானியங்களைக் குறைப்பதன் மூலம் சேமிக்கப்படும் நிதியைக் கொண்டு பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்புக்கு நிதியளிக்க வேண்டும். தனியார் மின்சார வாகனங்களுக்கான (EVs) ஆதரவை நீக்க வேண்டும். அதிகாரிகள் பாதசாரிகள் மற்றும் மோட்டார் சைக்கிள் ஓட்டுநர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

6. பணக்காரர்கள் மற்றும் பெருநிறுவனங்கள் மீது விதிக்கப்படும் வரிகளை அதிகரிக்க வேண்டும். பெருநிறுவனங்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்படும் வரி, மக்களின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். செல்வப் பகிர்வில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைப்பதற்காக, அரசாங்கம் மேலும் முற்போக்கான வரிவிதிப்பு முறையை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். இதன் ஒரு பகுதியாக, பரம்பரைச் சொத்து வரி, செல்வ வரி மற்றும் இரண்டாவது வீடு அல்லது காலியாக வைக்கப்பட்டுள்ள வீடுகளுக்கு வரி ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.

7. அத்தியாவசியப் பொருள்களின் விலைகளைக் கட்டுப்படுத்துங்கள்.

8. மழலையர் கல்வி முதல் இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பு வரை இலவசக் கல்வியை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். பொதுக் கல்விக்கான அரசாங்கச் செலவினக் குறைப்புகளை எதிர்க்க வேண்டும். அனைத்து தொடக்க மற்றும் இடைநிலைப் பள்ளிகளிலும் அரசாங்கம் இலவசக் காலை உணவுத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். தேசிய உயர்கல்வி நிதிக் கழகத்தின் (PTPTN) கடனை அரசாங்கம் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும், மேலும் PTPTN கடன் வாங்கியவர்கள் மீது விதிக்கப்பட்ட பயணக் கட்டுப்பாடுகளை நீக்க வேண்டும். உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் (HEIs), வேலைவாய்ப்பை வழங்காத மற்றும் மனித விழுமியங்களின் வளர்ச்சிக்கு பங்களிக்காத பாடத்திட்டங்களையோ/படிப்புகளையோ வழங்கக்கூடாது. இளம் வயதிலிருந்தே நேர்மைப் பண்பாட்டை உருவாக்கும் வகையில், தொடக்க மற்றும் இடைநிலைப் பள்ளிகளில் ஊழலை எதிர்ப்பது குறித்த பாடங்களையோ அல்லது கல்வித் தொகுதிகளையோ உருவாக்குமாறு மலேசியக் கல்வி அமைச்சுக்கு (MOE) அறிவுறுத்தப்படுகிறது.

9. சட்டத்தின் ஆட்சியையும் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும். அரசாங்கம் நீதித்துறை அமைப்பில் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொண்டு, நீதிபதிகள் தேர்வு செய்யப்படும் நடைமுறை சுதந்திரமாகவும், வெளிப்படையாகவும், அரசியல் தலையீடுகள் இன்றியும் நடைபெறுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

10. பொது நிறுவனங்களின் நேர்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை அதிகரிக்க வேண்டும். அமைச்சரவை அமைச்சர்கள் மற்றும் அரசாங்க நிர்வாக அதிகாரிகள் பங்குச் சந்தை வர்த்தக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட அனுமதிக்கக் கூடாது. தற்போது அரசாங்கத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு மட்டுமே வழங்கப்படும் தொகுதி மேம்பாட்டு நிதி வழங்கும் நடைமுறையை நீக்க வேண்டும். மேலும், பொது நிதி எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதில் வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதி செய்யும் வகையில் சட்டம் இயற்ற வேண்டும்.

11. தேர்தல்கள் சுதந்திரமாகவும் வெளிப்படையாகவும் நடத்தப்படுவதை உறுதி செய்வதற்கும், மக்கள் விவேகத்துடன் வாக்களிப்பதை சாத்தியமாக்குவதற்கும், அனைத்து தேர்தல் வேட்பாளர்களும் தேர்தல் ஆணையத்தின் மேற்பார்வையின் கீழ், மக்களால் எளிதில் சரிபார்க்கக்கூடிய ஒரு சீரான சொத்து அறிவிப்பு முறையின் மூலம் தங்கள் சொத்துக்களை வெளிப்படையாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று கோரும் ஒரு சட்டத்தை இயற்ற வேண்டும்.

12. ஊதியம் வழங்கத் தவறுதல், பாகுபாடு காட்டுதல், தொழிலாளர்களைச் சுரண்டுதல் மற்றும் தொழிலாளர் உரிமைகளை மீறும் பிற செயல்கள் உள்ளிட்ட வேலைவாய்ப்புச் சட்டங்களை மீறும் முதலாளிகளுக்கான தண்டனைகளைக் கடுமையாக்கும் வகையில், வேலைவாய்ப்புச் சட்டத்தை மறுஆய்வு செய்து திருத்துவதன் மூலம், அரசாங்கம் வேலைவாய்ப்புச் சட்டத்தின் அமலாக்கத்தை வலுப்படுத்தி, சட்டத்தை மீறும் முதலாளிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். மேலும், இது முதலாளிகளுக்கு ஒரு பாடமாக அமைவதோடு, மலேசியாவில் உள்ள அனைத்துத் தொழிலாளர்களுக்கும் நீதியையும் நலனையும் உறுதிசெய்யும் வகையில், அரசாங்கம் பொருத்தமான அபராதங்கள், தண்டனைகள் மற்றும் வழக்குகள் மூலம் மிகவும் திறம்பட அமலாக்கத்தை உறுதி செய்ய வேண்டும். மனிதவளத் துறை (JTK), ஊதியம் வழங்கத் தவறும் முதலாளிகள் மீது உடனடி அமலாக்க நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதோடு, தாமதமாக ஊதியம் வழங்குவதற்குத் தண்டனைகளையும் விதிக்க வேண்டும்.

13. நிரந்தர வேலைவாய்ப்புக்கான ஒப்பந்த முறையை ஒழிக்க வேண்டும்.

14. பாலின சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான பாகுபாட்டை நீக்குதல். மலேசிய அரசாங்கம் எதிர்பாலின உடையணிதலைக் குற்றமாக்கும் நடைமுறையை அகற்ற வேண்டும் மற்றும் பாலின சிறுபான்மையினர் மீது பாரபட்சமான விளைவை ஏற்படுத்தும் சட்ட விதிகளை மறு மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும். அடையாளம் அல்லது பாலின வெளிப்பாட்டின் அடிப்படையில் பாகுபாடு இல்லாமல் நியாயமான மற்றும் சமமான வேலை வாய்ப்புகளைப் பெறுவதற்கான ஒவ்வொரு தனிநபரின் உரிமையையும் அரசாங்கம் உறுதி செய்ய வேண்டும், அத்துடன் வேலைவாய்ப்பு, சேவைகள் மற்றும் சமூகப் பங்கேற்புக்கான அணுகலைப் பாதிக்கும் களங்கப்படுத்துதல் மற்றும் அநியாயமான நடத்தையை ஒழிப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை வலுப்படுத்த வேண்டும்.

 

15. ஊராட்சித் தேர்தல்களை மீண்டும் கொண்டு வருவதன் மூலம் உள்ளூர் ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும். குடியிருப்புப் பகுதிகளும் அதன் சுற்றுப்புறங்களும் எவ்வாறு திட்டமிடப்பட்டு மேம்படுத்தப்படுகின்றன என்பது குறித்த முடிவெடுக்கும் செயல்பாட்டில் உள்ளூர்வாசிகள் பங்கேற்பதை உறுதி செய்வதன் மூலம், அரசாங்கம் அவர்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்க வேண்டும். மேலும், அரசாங்கம் ஒவ்வொரு குடியிருப்புப் பகுதியிலும், அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்படாத குடியிருப்புப் பகுதிகள் உட்பட, குடியிருப்பாளர் குழுக்களை அமைக்க வேண்டும். குடியிருப்பாளர்கள் கூட்டங்கள், கலந்துரையாடல்கள், பொதுக்கூட்டங்கள், பொது நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் பிற சமூக நடவடிக்கைகளை நடத்துவதற்காக பொது மண்டப வசதிகளையும் ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும்.

16. அரசாங்கம் குடும்ப வருமானத்தை B40, M40 மற்றும் T20 என வகைப்படுத்தும் தற்போதைய முறையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். இந்த வகைப்பாடு தற்போதைய வாழ்க்கைச் செலவு மற்றும் பொருளாதார நிலைமையின் உண்மையான யதார்த்தத்தை மிகவும் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும்.

17. அரசாங்கம் “Making School Streets Safer” திட்டத்தை நாடு முழுவதும் விரிவுபடுத்த வேண்டும். பள்ளிப் பகுதிகளில் குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் வகையில், மணிக்கு 30 கி.மீ. வேக வரம்பை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். மேலும், பள்ளிப் பகுதிகளில் விபத்துகளின் அபாயத்தைக் குறைக்கும் வகையில் பாதுகாப்பான நடைபாதைக் கடப்பிடங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பான மிதிவண்டிப் பாதைகளை அமைக்க வேண்டும்.

18. ஊழியர் சேமநல நிதியம் (KWSP), சட்டத்தின்படி ஊழியர்களுக்கான பங்களிப்பைச் செலுத்தத் தவறும் முதலாளிகளுக்கு எதிரான அமலாக்க நடவடிக்கைகளை மேலும் கடுமையாக்க வேண்டும். முதலாளிகள், ஊழியர் பணியில் சேர்ந்த முதல் மாதத்திலிருந்தே KWSP பங்களிப்பைச் செலுத்த வேண்டும். அந்தப் பங்களிப்பை பல மாதங்களுக்கு தாமதப்படுத்தவோ அல்லது ஒத்திவைக்கவோ கூடாது.

19. நிலைத்தன்மையற்ற, நியாயமற்ற மற்றும் உள்ளூர் சமூகத்திற்கு பயனளிக்காத அனைத்து மேம்பாட்டுத் திட்டங்களையும் நிறுத்த வேண்டும்.

20. ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேல் போரை நிறுத்துங்கள். ஈரான் மீதான போர் முடிவுக்கு வரும் வரையிலும், இஸ்ரேலிய அரசாங்கம் பாலஸ்தீனிய மக்களை ஒடுக்குவதை நிறுத்தும் வரையிலும், மலேசியாவில் அமெரிக்கத் தூதர் இருப்பதற்கு மலேசிய அரசாங்கம் மறுக்க வேண்டும்.

21. கியூபா மீதான தடைகளை நீக்க 

ரோஹிங்கியா அகதிகள் அடக்குமுறையையும் கட்டாய நாடுகடத்தல் அச்சுறுத்தலையும் எதிர்கொள்கின்றனர்

மலேசியா: ரோஹிங்கியா அகதிகள்,  அடக்குமுறையையும் கட்டாய நாடுகடத்தல் அச்சுறுத்தலையும் எதிர்கொள்கின்றனர்

மலேசியாவில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் அகதிகள் உயர் ஆணையம்  (UNHCR) மியான்மாரைச் சேர்ந்த 1,26,000 ரோஹிங்கியா அகதிகளை பதிவு செய்துள்ளது. இதற்கு மேலாக, பதிவு செய்யப்படாத அகதிகளின் எண்ணிக்கை தெரியவில்லை. இவர்கள் அனைவரும் அரசின் அதிகாரப்பூர்வ அடக்குமுறையையும் வேகமாக அதிகரித்து வரும் இனவாத வெறுப்புப் பிரச்சாரத்தையும் எதிர்கொண்டு வருகின்றனர். அதே நேரத்தில், வேலை செய்யும் உரிமை இல்லாமல் வாழ்வாதாரத்திற்காக கடுமையாகப் போராடி வருகின்றனர்.

ஜூலை 27 அன்று, வடக்கு மாநிலமான பினாங்கில் தங்களது குடியிருப்புப் பகுதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 100-க்கும் மேற்பட்ட ரோஹிங்கியா அகதிகள் கோலாலம்பூரில் உள்ள UNHCR அலுவலகத்தின் முன்பு ஒன்று கூடியனர்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, குடிநுழைவு தடுப்புக்காவலில் உள்ள 5000 ரோஹிங்கியா இனத்தவரைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள மியான்மார் அதிகாரிகள் ஒப்புக்கொண்டதாக பிரதமர் அன்வர் இப்ராஹிம் அறிவித்தார். ஜூன் 30 நிலவரப்படி, மலேசியாவின் குடிவரவு தடுப்புக்காவல் மையங்களில் 22,166 பேர் மோசமான சூழ்நிலைகளில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.

ரோஹிங்கியா அகதிகள் மீதான தாக்குதல்கள் எவ்வாறு தீவிரமடைந்து வருகின்றன என்பது குறித்து, Green Left அமைப்பைச் சேர்ந்த பீட்டர் பாய்ல், சுயாதீனப் பார்வையாளரும் அகதிகள் உரிமை ஆர்வலருமான ஏஞ்சலின் ஷான்னன் மற்றும் மலேசிய சோசலிசக் கட்சியின் (PSM) உறுப்பினரும் நீண்டகால அகதிகள் உரிமை ஆர்வலருமான மாதவி மது ஆகியோர் கலந்து பேசினார்.

மலேசியாவில் ரோஹிங்கியா அகதிகள் மீதான துன்புறுத்தல் தொடர்பான சமீபத்திய நிகழ்வுகள் யாவை?

மாதவி மது:  இந்த ஆண்டு மே மற்றும் ஜூன் மாதங்களில், குறிப்பாக இணையதளங்களில் ரோஹிங்கியா இனவாத எதிர்ப்பு வெறுப்புப் பேச்சும் எதிர்மறை மனப்பான்மையும் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகரித்துள்ளன.

சமூக ஊடகங்களில் பரவிய பகைமையான கருத்துகள், தரை மட்டத்திலும் அதிக எதிர்ப்பை உருவாக்கின. இதன் விளைவாக, ரோஹிங்கியா அகதிகள் பொதுமக்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட பல சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன.

இந்த வெறுப்பலைக்கு காரணமாக, இணையத்தில் பரவிய தவறான தகவல்களும் இருந்தன. “ரோஹிங்கியா சாலிடாரிட்டி நெட்வொர்க் மலேசியா” என்ற பெயரில் போலியாக செயல்பட்ட ஒரு கணக்கு, ரோஹிங்கியா அகதிகள் நிலமும் சிறப்பு உரிமைகளும் கோருகின்றனர் என பொய்த் தகவலைப் பரப்பியது. மேலும், “மலேசிய ரோஹிங்கியர்களின் தலைவர்” என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திய ஒருவர், செலாயாங் நகரத்தை ரோஹிங்கியா சமூகத்திற்காக ஒதுக்க வேண்டும் என்று கோரியதாக போலியான விளம்பரப் பதாகைகளும் பரப்பப்பட்டன.

இந்தப் பொய்யான கதைகள் பொதுமக்களின் விரோத மனநிலையைத் தூண்டி, ரோஹிங்கியா அகதிகளுக்கு எதிரான பாகுபாட்டை மேலும் தீவிரப்படுத்தின.

அஞ்சலின் ஷன்னன்:  ரோஹிங்கியர்களுக்கு எதிரான துன்புறுத்தல்கள் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வெளிப்படத் தொடங்கின.

சாலைப் போக்குவரத்து துறை உரிமம் இல்லாத வாகனங்கள் மீது மேற்கொண்ட நடவடிக்கையை ஒரு “சோஃபியான்”  (Sofian) என்ற நபர் தலைமையிலான தன்னார்வக் குழு காரணமாகக் கொண்டு, ரோஹிங்கியா சமூகத்தினரை கண்காணிக்கத் தொடங்கியது. மலேசிய சட்டப்படி “சட்டவிரோத குடியேறிகள்” எனக் கருதப்படும் அகதிகளுக்கு வாகனம் ஓட்டும் உரிமம் வழங்கப்படுவதில்லை.

சோஃபியானின் குழு பாகான் டாலாம், பட்டர்வொர்த் பகுதியில் வீடு வீடாகச் சென்று ரோஹிங்கியா குடும்பங்களை மிரட்டியது, தாக்கியது, தொந்தரவு செய்தது. மேலும், எந்தச் சட்ட அதிகாரமும் இல்லாமல் அவர்கள் வைத்திருந்த வாகனங்களையும் பறிமுதல் செய்தது. இந்தத் தொல்லைகள் பினாங்கைத் தாண்டி நாடு முழுவதும் பரவின.

இத்தகைய நிகழ்வுகளையும், ஒரு குறிப்பிட்ட சீன சில்லறை வணிக நிறுவனத்தின் மீதான இதேபோன்ற இனவெறித் தாக்குதல்களையும் உன்னிப்பாகக் கண்காணித்ததில், சோஃபியானின் கும்பலுக்கும் குறிப்பிட்ட UMNO அரசியல்வாதிகளுக்கும் இடையே ஒரு சந்தேகத்திற்கிடமான தொடர்பு இருப்பது தெரியவந்தது.

வெறுப்புப் பிரச்சாரம் தீவிரமடைவது, சமீபத்திய மாநிலத் தேர்தல்கள் மற்றும் வரவிருக்கும் பொதுத் தேர்தலுடன் தொடர்புடையதா?

மாதவி மது: சமீபத்திய ரோஹிங்கியா எதிர்ப்பு வெறுப்புப் பேச்சு, நேரடியாக மாநிலத் தேர்தல்களோ அல்லது வரவிருக்கும் பொதுத் தேர்தலோடு தொடர்புடையது என்பதை நிரூபிக்கும் தெளிவான ஆதாரம் இல்லை.

ஆனால், கடந்த காலங்களில் தேர்தல் காலங்களில் அகதிகள் மற்றும் ரோஹிங்கியர்களுக்கு எதிரான கருத்துகள் சில வாக்காளர்களின் ஆதரவைப் பெற பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனவே இந்த சாத்தியத்தையும் முற்றிலும் நிராகரிக்கவும் முடியாது.

அகதிகளை, குறிப்பாக ரோஹிங்கியா சமூகத்தினரைக் குறிவைத்து சமீபத்தில் சமூக ஊடகங்களில் தாக்குதல்கள் தொடங்குவதற்கு முன்பு, தங்களை வலதுசாரி ஆர்வலர்கள் என்று கூறிக்கொண்ட சிலர், இந்து சமூகத்திற்கு எதிராக ஒரு வெறுப்புப் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினர். நாடு முழுவதும் சட்டவிரோதக் கோயில்கள் என்று சொல்லப்படுபவை பெருகியதற்கு இந்துக்களே காரணம் என்று அவர்கள் குற்றம் சாட்டினர்.

இந்த அடுத்தடுத்த பிரச்சாரங்களின் காலமானது, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட அடையாள அடிப்படையிலான அணிதிரட்டலின் ஒரு பரந்த வடிவத்தைக் காட்டுகிறது. இந்த வலதுசாரி சக்திகள், இன மற்றும் மத ரீதியான பதட்டங்களைத் தூண்டிவிட்டு, அதன் மூலம் பொதுமக்களின் மனநிலையையும் தேர்தல் ஆதரவையும் மீண்டும் வலதுசாரி BN [பாரிசான் நேஷனல்] கூட்டணிக்குத் திருப்பும் நோக்கத்தில், அன்வார்  நிர்வாகத்தைக் குலைக்க முயல்கின்றன என்று கருதுவது சாத்தியமாகிறது.

அதே சமயம், அரசாங்க அமைப்புகளும் குடிமக்கள் அமைப்புகளும் இந்த தவறான தகவல்களையும் வெறுப்புப் பேச்சுகளையும் எதிர்த்து வெளிப்படையாகக் கருத்து தெரிவித்துள்ளன.

“ரோஹிங்கியர்கள் பல குற்றங்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர்” மற்றும் “அவர்கள் மலேசிய சுகாதார அமைப்புக்கு சுமையாக உள்ளனர்” போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் சமூக ஊடகங்களில் பரவின.

ஆனால் காவல்துறைத் தலைமை அதிகாரி, 2024 முதல் 2026 ஜூன் வரை மலேசியாவில் உள்ள ரோஹிங்கியா மக்கள்தொகையில் வெறும் 89 பேர் மட்டுமே (0.02%) குற்றங்களில் ஈடுபட்டதாகக் கூறி, ஆதாரமற்ற ஊகங்களைப் பரப்ப வேண்டாம் என்று பொதுமக்களை எச்சரித்தார்.

சுகாதார அமைச்சும், அகதிகள் மலேசியப் பொதுமருத்துவமனைகளில் சிகிச்சைக்காக வெளிநாட்டவர்களுக்கு விதிக்கப்படும் முழு கட்டணத்தையே செலுத்துகின்றனர்; அவர்களுக்கு எந்த மானியமும் கிடைப்பதில்லை என்று தெளிவுபடுத்தியது.

மலேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (SUHAKAM) மற்றும் பல குடிமக்கள் அமைப்புகளும் வெறுப்புப் பேச்சைக் கண்டித்தன.

இருப்பினும், கடந்த ஆறு மாதங்களில் குடிவரவு அமலாக்க நடவடிக்கைகள் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளன. 30,000-க்கும் மேற்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. பதிவு செய்யப்படாத அகதிகளும் இந்த நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இது சமீபத்திய ஆண்டுகளில் நடந்த மிகவும் தீவிரமான குடிவரவு அமலாக்க நடவடிக்கையாகும்.

அஞ்சலின் ஷன்னன்: 2022 பொதுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, அன்வார் தலைமையிலான பக்கத்தான் ஹரப்பான் (PH), அம்னோ (UMNO) மற்றும் பிற கிழக்கு மலேசிய அரசியல் கட்சிகளுடன் ஓர் ஆளும் கூட்டணியை அமைத்தது. இப்போது PH தனது திசையை இழந்துவிட்டது, மேலும் 'democratic reforms ' [ஜனநாயக சீர்திருத்தங்கள்] என்ற வாக்குறுதி பெரும்பாலும் நிறைவேற்றப்படாமலேயே உள்ளது.

வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு மற்றும் முந்தைய ஊழல் விவகாரங்களால் நடுத்தர மற்றும் குறைந்த வருமான மக்களிடையே அதிருப்தி அதிகரித்துள்ளது. இதன் பிரதிபலிப்பாக, சமீபத்திய ஜொகூர் மற்றும் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத் தேர்தல்களில் PH தோல்வியடைந்தது.

பிப்ரவரி 2028-க்கு முன்னர் நடத்தப்பட வேண்டிய அடுத்த பொதுத் தேர்தலுக்கு முன்னதாக, PH தற்போது சேதக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளது.

பழமைவாதக் கட்சிகளிடையே மேலும் பிளவு ஏற்படுவது, அதிகாரப் போராட்டங்கள் மற்றும் அரசியல் பலிகடா ஆக்குதல் ஆகியவற்றின் அதிகரிப்புக்குக் காரணமாக இருக்கலாம். இவை பழங்கால அரசியல் தந்திரங்கள், சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் மேலும் வஞ்சகமானதாகவும் ஆபத்தானதாகவும் மாற்றப்பட்டுள்ளன.

அகதிகள் உரிமை ஆதரவாளர்கள் அரசாங்கத்திடம் என்ன கோரிக்கைகளை முன்வைத்துள்ளனர்?

அஞ்சலின் ஷன்னன்: நான் சுமார் 20 ஆண்டுகளாக அகதிகள் மற்றும் மனித உரிமைகள் தொடர்பான பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறேன். தற்சமயம், civil society  அமைப்புகள் மற்றும் மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள் அகதிகள் மற்றும் புகலிடம் நாடுவோருக்கான அடிப்படை மனித உரிமைகளுக்காகப் போராடி வருகின்றனர்.

அவற்றில் முக்கியமானவை கல்வி பெறும் உரிமை, வேலை செய்யும் உரிமை மற்றும் இலவச மருத்துவ சேவை பெறும் உரிமை.

பெரும்பாலான ரோஹிங்கியர்களுக்கு தாய்நாட்டிலேயே கல்வி மறுக்கப்பட்டது. இதனால் மலேசியாவில் எதிர்கொள்ளும் பல சவால்களை சமாளிக்க தேவையான அடிப்படை கல்வித் திறன்களும் அவர்களிடம் இல்லை.

ரோஹிங்கியா மற்றும் பிற அகதி குழந்தைகள் அரசு பள்ளிகளில் சேர அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. எனவே ஆரம்ப மற்றும் அடிப்படை கல்வி வழங்கப்படுவது மிகவும் அவசியம். தனியார் பள்ளிகளின் செலவையும் அவர்கள் ஏற்க முடியாத நிலை உள்ளது.

முறையாக வேலைக்குச் செல்வதற்குத் தடை இருப்பதால், ரோஹிங்கியா அகதிகள் பெரும்பாலும் எந்தவித வேலைவாய்ப்பு உரிமைகளோ அல்லது பாதுகாப்புகளோ இன்றி முறைசாரா வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டியுள்ளது. அவர்கள் அடிக்கடி சுரண்டப்படுகிறார்கள், மேலும் சில சமயங்களில் பல மாதங்கள் வேலை செய்த பின்னரும் சம்பளம் வழங்கப்படாத சூழ்நிலைகள் உள்ளன. வேலை செய்தபடி பிடிபட்டால் கைது மற்றும் தடுப்புக் காவலையும் சந்திக்க நேரிடும்.

தற்போது, ​​அகதிகளின் அனைத்துப் பதிவுகளையும் நிறுத்திவிட்டு, தனது புதிய அகதிப் பதிவு ஆவணத் (DPP) திட்டத்தின் கீழ் தனது சொந்த அகதிப் பதிவைத் தொடங்குமாறு ஐக்கிய நாடுகள் அகதிகள் ஆணையத்திடம் (UNHCR) அரசாங்கம் கோரியுள்ளது. இது எங்களுக்கு மிகுந்த கவலையை அளிக்கிறது, ஏனெனில் இன்னும் ஆவணங்கள் இல்லாத புகலிடக் கோரிக்கையாளர்கள் குடிவரவு அதிகாரிகளால் தடுத்து வைக்கப்பட்டு நாடு கடத்தப்படும் அபாயத்தில் உள்ளனர்.

மியான்மர் அரசாங்கத்திடமிருந்து பாதுகாப்பு அல்லது சட்டப்பூர்வ குடியுரிமை வழங்குவதற்கான எந்த உத்தரவாதங்களையும் நாங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லை. அப்படி எதுவும் இல்லை என்றே நாங்கள் சந்தேகிக்கிறோம். நிலைமை இப்படி இருந்து, நாடு கடத்தும் செயல் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டால், மலேசிய அரசாங்கம் ரோஹிங்கியா மக்களின் இனப்படுகொலையை ஆதரிப்பதில் உடந்தையாகிவிடும்.

அகதிகளுக்காகப் பரிந்துரைப்பவர்களும் மனித உரிமை அமைப்புகளும் தங்கள் கவலைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர், ஆனால் மத்திய அரசாங்கத்திடமிருந்து எந்தப் பதிலோ அல்லது உறுதிமொழியோ வரவில்லை. 

பாலஸ்தீனப் பிரச்சினைக்கு வெளிப்படையாக ஆதரவு அளிக்கப்படுவதற்கும், ரோஹிங்கியாப் பிரச்சினைக்கு அரசாங்கம் எந்த ஆதரவும் அளிக்காததற்கும் இடையே உள்ள அப்பட்டமான பாசாங்குத்தனத்தை அகதிகள் நல ஆர்வலர்களும் பிற அரசு சாரா அமைப்புகளும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.

மாதவி மது: DPP பதிவு முறையானது அனைத்து அகதிகள் மற்றும் புகலிடம் கோருவோருக்காக உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், ரோஹிங்கியா சமூகத்தின் மீதான விரோதப் போக்கு சமீபத்தில் அதிகரித்துள்ளதால், பல அமைப்புகள் பின்வரும் விடயங்களுக்குக் குறிப்பாக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன:

 ரோஹிங்கியா அகதிகளை வெறுப்புப் பேச்சு மற்றும் துன்புறுத்தல்களிலிருந்து பாதுகாத்தல்; அவர்கள் புகலிட நடைமுறைகள் மற்றும் UNHCR அல்லது DPP பதிவிற்கான அணுகலைத் தொடர்ந்து பெறுவதை உறுதி செய்தல்; அவர்களைத் தடுத்து வைப்பதையோ அல்லது மியான்மாருக்கு நாடு கடத்துவதையோ தடுத்தல்; மற்றும் DPP முறைக்கு மாறுவது அவர்களின் பாதுகாப்பைப் பலவீனப்படுத்தவோ அல்லது அவர்களை மேலும் பாகுபாட்டிற்கு உள்ளாக்கவோ செய்யாது என்பதை உறுதி செய்தல்.

தடுப்புக் காவலில் உள்ள 5,000 அகதிகளை மியான்மாருக்கு நாடுகடத்த அரசாங்கம் அறிவித்திருப்பது எங்களை மிகுந்த கவலையடையச் செய்கிறது. அங்கு இன்னும் உள்நாட்டு மோதல்கள் நடைபெற்று வருவதால் அது பாதுகாப்பான இடமல்ல.

மலேசியா 1951 அகதிகள் ஒப்பந்தத்தையோ அதன் 1967 நெறிமுறையையோ அங்கீகரிக்கவில்லை என்றாலும், “திருப்பி அனுப்பாமை” (non-refoulement) என்ற சர்வதேச சட்டக் கொள்கையை மதிக்க வேண்டிய கடமை அதற்குண்டு. இந்தக் கொள்கையின் படி, துன்புறுத்தல், சித்திரவதை, உயிருக்கு ஆபத்து அல்லது கடுமையான மனித உரிமை மீறல்கள் ஏற்படும் இடங்களுக்கு எவரையும் கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்பக் கூடாது.

செய்தி: Green Left’s இணைய இதழ்

ரஹாங் சட்டமன்ற தேர்தல் அறிக்கை

 21 ஜூலை 2026 

ரஹாங் (N22) சட்டமன்றத் தொகுதி தேர்தல் அறிக்கை வெளியீடு 

"மக்களுக்கான ரஹாங், அனைவருக்குமான வளர்ச்சி" 

"ஒடுக்கப்படுவோரை காப்போம் 

பின்தங்கியவரை உயர்த்துவோம்” 

 

மலேசிய சோசலிசக் கட்சி (PSM) ரஹாங் சட்டமன்றக் குழு, ரஹாங் மக்களின் உண்மையான தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட தனது ஐந்து அம்ச தேர்தல் அறிக்கைக் கொள்கைகளை இன்று வெளியிடுகிறது. 

இந்தத் தேர்தல் அறிக்கை, மக்களுடனான பல்வேறு சந்திப்புகள், கள ஆய்வுகள் மற்றும் உள்ளூர் மக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட புகார்கள் மற்றும் கருத்துகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. 

ரஹாங் வேகமாக வளர்ச்சியடைந்து வரும் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், அப்பகுதி மக்கள் இன்னும் பல அடிப்படைப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டு வருகின்றனர். இப்பிரச்சினைகளுக்கு உடனடியான மற்றும் பயனுள்ள தீர்வுகள் அவசியமாகின்றன. 

குறிப்பாக, முதியோர் நலன் மற்றும் ஊராட்சி மன்றத்தின் அடிப்படை உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் உடனடி கவனமும் தலையீடும் தேவைப்படும் முக்கிய பிரச்சினைகளாக அடையாளம்                காணப்பட்டுள்ளன. 

எனவே, மலேசிய சோசலிசக் கட்சியாகிய நாங்கள், பின்வரும் ஐந்து முக்கிய உறுதிமொழிகளை மக்களிடம் முன்வைக்கிறோம். 

 

1. திடீர் வெள்ளப்பெருக்கைக் கையாளுதல் மற்றும் வடிகால் அமைப்பை மேம்படுத்துதல் 

வேகமான வளர்ச்சியைத் தாங்க முடியாத வடிகால் அமைப்பின் காரணமாக, ரஹாங்கின் பல பகுதிகளில் திடீர் வெள்ளப்பெருக்குகள் அதிகரித்து வருகின்றன. மாநில அரசிடம் திட்டங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள நிச்சயமற்ற தன்மை ரஹாங் மக்களுக்குக் கவலையை ஏற்படுத்துகிறது. 

எனவே, நாங்கள் பின்வரும் உறுதிமொழிகளை வழங்குகிறோம்: 

• வடிகால் மற்றும் நீர்வடிகால் அமைப்புகள் குறித்து முழுமையான ஆய்வை மேற்கொள்வோம். 
• திடீர் வெள்ளம் ஏற்படும் முக்கிய இடங்களைக் கண்டறிந்து, அவற்றுக்கான செயல் திட்டத்தை உருவாக்குவதுடன், பராமரிப்புப் பணிகள் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படுவதை உறுதி செய்வோம். 
• வடிகால்கள் மற்றும் ஆறுகளைச் சுத்தம் செய்யும் பணிகள் குறித்து, காலமுறைப்படி பொது அறிக்கைகளை வெளியிடுவோம்.                                                                                                                                                                                                                                                     2. முதியோர்கள் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகளை வலுப்படுத்துவோம் 

முதியோர்களும் மாற்றுத்திறனாளிகளும் (OKU) கண்ணியமான மற்றும் வசதியான வாழ்க்கை வாழும் உரிமை கொண்டவர்கள். உடனடி கவனமும் பாதுகாப்பும் தேவைப்படும் மிக                      முக்கியமான சமூகப் பிரிவுகளில் இவர்களும் அடங்குவர். 

எனவே, நாங்கள் பின்வரும் உறுதிமொழிகளை வழங்குகிறோம்: 

• PSM நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைத்துள்ள முதியோர் ஓய்வூதியத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தப் போராடுவோம். மேலும், மாநில அளவில், 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட முதியோருக்கு மாதாந்திர நிதியுதவி வழங்கும் இதுபோன்ற ஓய்வூதியத் திட்டத்தை செயல்படுத்த மாநிலத்தின் செல்வத்தை பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவோம். 
• முதியோர்கள் தாங்களே தன்னார்வ அடிப்படையில் நிர்வகித்து நடத்தும் சமூக நடவடிக்கை மையம் ஒன்றை அமைத்து, அவர்கள் தொடர்ந்து சுறுசுறுப்பாக சமூகப் பணிகளிலும் செயல்பாடுகளிலும் ஈடுபட வழிவகை செய்வோம். 
• பொதுப் பயன்பாட்டு இடங்களில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான (OKU) அணுகல் வசதிகள் குறித்து முழுமையான ஆய்வை மேற்கொண்டு, தேவையான மேம்பாடுகளை வலியுறுத்துவோம். 

 3. இளைஞர்களும் வேலைவாய்ப்பும் 

இளைஞர்களும் தொழிலாளர்களும் ரஹாங்கின் எதிர்காலத்திற்கு முக்கியமான சொத்துக்கள் ஆவர். 

எனவே, நாங்கள் பின்வரும் உறுதிமொழிகளை வழங்குகிறோம்: 

• தொழிலாளர்கள் ஆலோசனைகளையும் தேவையான சேவைகளையும் ஒரே இடத்தில் பெறுவதற்காக ஒருங்கிணைந்த சேவை மையம் (One Stop Center – OSC) ஒன்றை அமைப்போம். 
• தொழிலாளர்களுக்கு இலவச இணையவழி ஆலோசனைகளை வழங்கவும், தொழிலாளர் மற்றும் தொழிற்துறை நீதிமன்றத்தில் தொழிலாளர்களுக்காக வாதாடவும் தொழிலாளர் புகார் முறையை (SIAP) ஊக்குவிப்போம். 
• இளைஞர்களுக்கான விளையாட்டு மற்றும் பொழுதுபோக்கு வசதிகளை மேம்படுத்த நடவடிக்கை எடுப்போம். 
• மர்ஹைன் மாணவர் மையம் (Pusat Pelajar Marhaen – PPM) ஒன்றை நிறுவி, B40 வருமானப் பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு தன்னார்வலர்களின் மூலம் இலவச மாற்றுக் கல்வி வழங்க ஏற்பாடு செய்வோம். 
• வேலைவாய்ப்பு, வீடமைப்பு மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவு தொடர்பான பிரச்சினைகளில் இளைஞர்களின் குரலாக இருந்து அவர்களின் உரிமைகளுக்காக தொடர்ந்து போராடுவோம். 

4: ஊராட்சி மன்றங்களைக் கண்காணித்தல் 

உள்ளூராட்சி மன்றம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவையும் அறிந்துகொள்ளவும், கண்காணிக்கவும் மக்களுக்கு உரிமை உண்டு. வெளிப்படையான மற்றும் பொறுப்பான ஊராட்சி நிர்வாகத்தை உருவாக்க நாங்கள் உறுதிபூண்டுள்ளோம். 

எனவே, நாங்கள் பின்வரும் உறுதிமொழிகளை வழங்குகிறோம்: 

 

• மக்கள் ஆலோசனை மன்றம் (Majlis Perundingan Rakyat – MPR) ஒன்றை அமைத்து, ஊராட்சி மன்றத்தின் (PBT) பணிகளை கண்காணிப்போம். ஒவ்வொரு குடியிருப்புப் பகுதியிலும் மற்றும் கிராமத்திலும் ஒரு கண்காணிப்புக் குழு அமைக்கப்பட்டு, ஊராட்சி பிரச்சினைகள் தொடர்பான புகார்களை முன்வைத்து, பழுதுபார்ப்பு மற்றும் மேம்பாட்டுப் பணிகளை தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படும். 
• வாகன நிறுத்தக் கட்டணத்தின் மீது விதிக்கப்படும் 6% விற்பனை மற்றும் சேவை வரி (SST) நீக்கப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்துவோம். 
• பாதசாரிகளின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, தேவையான நடைபாதை வசதிகள் முழுமையாக அமைக்கப்படுவதை உறுதி செய்வோம். 
• சாலைகளை மேம்படுத்தி, ஊராட்சி உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் திட்டமிட்ட முறையில் பராமரிக்கப்பட்டு மேம்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்வோம். 

 

5. சுற்றுச்சூழலையும் பொதுப் போக்குவரத்தையும் மேம்படுத்துவோம் 

வளர்ச்சி என்பது சுற்றுச்சூழலையும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் பாதிக்கும் வகையில் அமையக் கூடாது. நிலையான மற்றும் மக்களுக்கு உகந்த வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த நாங்கள் பின்வரும் உறுதிமொழிகளை வழங்குகிறோம்: 

• பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்பை மேம்படுத்தி, சாலைப் போக்குவரத்து நெரிசலுக்கு நீடித்த தீர்வுகளை உருவாக்க நடவடிக்கை எடுப்போம். 
• பொதுமக்களின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் பேருந்து சேவைகளின் எண்ணிக்கையையும் இயக்க நேரங்களையும் அதிகரிக்க வலியுறுத்துவோம். 
• ரஹாங்கை பசுமை நிறைந்த பகுதியாக மாற்றுவோம். 

 

இந்த தேர்தல் அறிக்கை வெறும் தேர்தல் வாக்குறுதி மட்டுமல்ல. இது, மேலும் நீதியான, பாதுகாப்பான, நீடித்த மற்றும் மக்கள் நலன் சார்ந்த ஒரு ரஹாங்கைக் கட்டியெழுப்புவதற்கான ஓர் உறுதிமொழியாகும். வளர்ச்சி என்பது ஒரு சில கட்சிகளுக்கு மட்டும் பயனளிக்காமல், சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் பயனளிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். 

PSM ராஹாங் சட்டமன்றத் தொகுதி, மக்களின் அன்றாட பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணும் போராட்டத்தில் தொடர்ந்து மக்களுடன் தோளோடு தோள் நின்று செயல்படும். அதேவேளை மக்களின் குரல் எப்போதும் கேட்கப்படுவதையும், அவர்களின் தேவைகள் உரிய முறையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதையும் உறுதி செய்யும்.

"மக்களுக்கான ரஹாங், அனைவருக்குமான வளர்ச்சி" 

"ஒடுக்கப்படுவோரை காப்போம் 

பின்தங்கியவரை உயர்த்துவோம்” 

தினகரன் சுப்ரமணியம்                                                                                                                            பி.எஸ்.எம் ரஹாங் சட்டமன்ற வேட்பாளர் (N22)                                                                            மலேசிய சோசலிசக் கட்சி